Η αγάπη για το σώμα ξεκινά από τον κατάλογο για τα ψώνια!

Ας κάνουμε μία αναδρομή σε μικρά συναισθηματικά στιγμιότυπα της καθημερινότητας μας:

  • Θέλουμε να αγοράσουμε ένα δώρο για ένα αγαπημένο πρόσωπο. Ανεξάρτητα από την οικονομική αξία του δώρου, αφιερώνουμε χρόνο, σκέψη και συναίσθημα για το τι θα επιλέξουμε, πως θα το παρουσιάσουμε και θα το προσφέρουμε. Γιατί θέλουμε να είναι κάτι που να είναι μοναδικό, προσωπικό και να είναι αυτό ακριβώς, που χρειάζεται. Μέσα στην επιλογή βάζουμε αγάπη, προσοχή, ενέργεια, χαρά. Γιατί θέλουμε να νοιώσει αυτός ο αγαπημένος άνθρωπος,  μοναδικός.
  • Στο σπίτι μας δεν δεχόμαστε όλους τους ανθρώπους. Δεχόμαστε αυτούς που μας ταιριάζουν, που μας κάνουν να νοιώθουμε ευχάριστα, που αγαπάμε, αυτούς που μας εκτιμούν, σέβονται και αγαπούν.
  • Σε όποιον χώρο και αν βρισκόμαστε, δυσφορούμε όταν, υπάρχουν άνθρωποι, που πιστεύουμε ότι είναι ασύμβατοι με εμάς. Αντίθετα νοιώθουμε ευεξία και χαρά, όταν συνυπάρχουμε με ανθρώπους με τους οποίους νοιώθουμε εναρμονισμένοι.
  • Θέλουμε να αγαπάμε και να μας αγαπάνε. Να μας αποδέχονται όλοι, όπως είμαστε. Με τα δυνατά μας σημεία και τις ατέλειες μας. Θυμώνουμε και απογοητευόμαστε, όταν μας αγνοούν ή όταν χρειάζεται να πιεζόμαστε, για να είμαστε αρεστοί. Και αντιδρούμε σε αυτήν την πίεση, μη κάνοντας τίποτα ή πράττοντας ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μας ζητούν.

Και μία αναδρομή για το τι κάνουμε, όταν έρχεται η ώρα για τα ψώνια της εβδομάδας:

  • κοιτάζουμε τα ντουλάπια της κουζίνας και το ψυγείο και αποφασίζουμε τι μας λείπει. Κάποιοι από εμάς έχουν προγραμματίσει τα γεύματα της εβδομάδας, κάποιοι όχι.  Γράφουμε σε ένα χαρτί ότι χρειαζόμαστε, και ξεκινάμε για το super market.Διασχίζουμε μηχανικά τους γνωστούς διαδρόμους και ρίχνουμε μέσα στο καρότσι τα οικεία  προϊόντα. Αν έχουμε λίγο χρόνο στη διάθεση μας, συγκρίνουμε τιμές, ποσότητες και ποιότητες. Ίσως προσθέσουμε και κάποιες επιπλέον συσκευασίες, γιατί γνωρίζουμε ότι δεν θα έχουμε χρόνο να πάμε σύντομα στο supermarket.  Ίσως να προσθέσουμε αρκετά προπαρασκευασμένα τρόφιμα, για να υπάρχουν σε περίπτωση που δεν προλαβαίνουμε να μαγειρέψουμε. Γυρίζουμε βιαστικά στο σπίτι και αποθηκεύουμε στα ντουλάπια, στο ψυγείο, στην κατάψυξη, στα καλάθια της βεράντας τα τρόφιμα. Για να ανακαλύψουμε λίγες ημέρες αργότερα, ότι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά έχουν χαλάσει, ότι έχουμε ξεχάσει στο βάθος του ψυγείου το κοτόπουλο το οποίο  μάλλον δεν τρώγεται, ότι η ημερομηνία λήξης στην οικονομική συσκευασία του γάλακτος έχει περάσει … Και καταναλώνουμε  το έτοιμο snack, γιατί δεν υπάρχει χρόνος για κάτι περισσότερο.

Πως συνδέονται αυτές οι καθημερινές πραγματικότητες μεταξύ τους;

Το σώμα μας είναι το σπίτι μας και ο αγαπημένος φίλος μας.  Γιατί με το σώμα μας  ζούμε και υπάρχουμε!

Παρ’ όλα αυτά, αδιαφορούμε για τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του. Κυριολεκτικά κωφεύουμε στα σήματα που μας στέλνει. Σπανίως το εκτιμάμε, σεβόμαστε αυτά που επιθυμεί και χρειάζεται και το «αγαπάμε» μόνον όταν λειτουργεί όπως ακριβώς θέλουμε να λειτουργεί. Το φορτώνουμε τροφές που του είναι άχρηστες (και τις οποίες προσπαθεί να διαχειριστεί μέχρι ενός σημείου, γιατί μετά κουράζεται, απογοητεύεται και δεν έχει κυριολεκτικά ενέργεια να συνεχίσει..). Αγνοούμε αυτά που μας ζητά.  Αλλά συνεχίζουμε να έχουμε απαιτήσεις από αυτό.

Ας έχουμε λοιπόν στο μυαλό μας ότι για να αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργεί το σώμα μας χρειάζεται να αλλάξουμε τον τρόπο που το αντιμετωπίζουμε: Αντί να το βλέπουμε σαν τον «κακό» της υπόθεσης, που δεν μας κάνει το χατίρι, αντί να το χρησιμοποιούμε  σαν ένα «εργαλείο» που απλά μας εξυπηρετεί, ας κάνουμε το πρώτο βήμα για μία μεγάλη αλλαγή: να αντιληφθούμε ότι το σώμα μας είναι ο καλύτερος φίλος μας. Ότι είμαστε εμείς.  Ότι έχει ανάγκη την αναγνώριση και το σεβασμό για τις ανάγκες του και τον τρόπο που είναι και λειτουργεί, την εκτίμηση, την αποδοχή και την αγάπη γι’ αυτό που είναι. Γιατί όταν το αναγνωρίζουμε, το αγαπάμε, το εκτιμάμε και το αποδεχόμαστε, αναγνωρίζουμε, αγαπάμε, εκτιμάμε και αποδεχόμαστε τον ίδιο τον εαυτό μας. Και όταν του προσφέρουμε αυτά τα συναισθήματα και με πράξεις, τότε ανταποκρίνεται με χαμόγελο και υγεία και ζωντάνια σε αυτά που ζητάμε.

Πριν λοιπόν πάμε να ψωνίσουμε την επόμενη φορά, ας δώσουμε λίγο περισσότερη προσοχή στο ποια προϊόντα γράφουμε στη λίστα μας.  Ας δώσουμε περισσότερη προσοχή στο τι θα αγοράσουμε, το πώς θα το αποθηκεύσουμε, που για πόσο χρονικό διάστημα.

Γιατί η αγάπη για το σώμα μας ξεκινά από την λίστα για τα ψώνια. Ξεκινά από την προσεκτική επιλογή των τροφίμων. Από την συμβατότητα αυτών των τροφίμων με το σώμα μας. Από την προσεκτική συντήρηση και προετοιμασία.

Γιατί τελικά: είμαστε αυτό που τρώμε και τρώμε αυτό που είμαστε.

Θυμηθείτε ότι μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του Δρ. Φώτη Πανέτσου και της Αντιγόνης Ωραιοπούλου:

Αγορά, προετοιμασία και αποθήκευση τροφίμων. Από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα.

Οι παραμελημένες ενέργειες που είναι απαραίτητες, ώστε να οδηγηθούμε στην επιτυχία για ένα υγιές και λεπτό σώμα.

Την Τετάρτη 8  Ιουλίου 2015     19:30 έως 21:30

Προεγγραφή μέχρι 1 Ιουλίου 2015:   25 ευρώ

Εγγραφή:                                                30 ευρώ

Προεγγραφή και για τις πέντε ομιλίες:   110 ευρώ

(δείτε τις στο www.althaia.gr>υπηρεσίες> οι ομιλίες της Τετάρτης).

Bullying και σωματικό βάρος ετών 5!…

Ακουγα προχθές την εκπομπή της ΄Αλιας  (που περιγράφει τον κόσμο των παιδιών)…για το bullying  σε σχέση με το βάρος.

Μία παρενόχληση που ξεκινά από την ηλικία των 5 – 6 ετών. Ο ρατσισμός εναντίον του πάχους είναι ένα γεγονός ακόμη και στις πολύ μικρές ηλικίες.

Σε  ηλικίες που φανταζόμαστε ότι η εμφάνιση δεν αποτελεί πρόβλημα. Και όμως!

Σε μία έρευνα που έγινε πριν από αρκετά χρόνια, έδειξαν σε παιδιά εικόνες από ανθρώπους με σωματικές αναπηρίες και ανθρώπους παχύσαρκους.

Μετά ζήτησαν από τα παιδιά να βαθμολογήσουν σε ελκυστικότητα κάθε αναπηρία.

Τα παχύσαρκα άτομα θεωρήθηκαν τα λιγότερο ελκυστικά. Όταν ζητήθηκε απ΄τα παιδιά να αιτιολογήσουν αυτήν την κατάταξη, είπαν σε όλες τις άλλες αναπηρίες, οι άνθρωποι δεν είχαν τον έλεγχο. Στην παχυσαρκία όμως έχουν τον έλεγχο και αν το αποφασίσουν μπορούν να αδυνατίσουν.

Επίσης η έλλειψη ελέγχου και θέλησης μπορεί να υπάρχει και σε άλλους τομείς της ζωής τους και γι αυτό δεν τους αρέσουν!

Τι όμως θεωρούσαν τα παιδιά παχυσαρκία; Οτιδήποτε που ξεφεύγει από τα πρότυπα που υπάρχουν στα περιοδικά. Και βέβαια τα μοντέλα που προβάλλονται οδηγούν σε όλες αυτές τις διατροφικές διαταραχές, που μπορεί να ξεκινήσουν και από την παιδική ηλικία.

Η παχυσαρκία λοιπόν δεν είναι απλά θέμα σώματος. είναι θέμα ψυχής!

Γιατί δημιουργεί προβλήματα αποξένωσης, παρενόχλησης, μοναξιάς…

Εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας για χίλια πράγματα. Ίσως όμως χρειάζεται τελικά εκτός από την εκπαίδευση που τους παρέχουμε για τον ρατσισμό προς τους αλλοδαπούς, να τους προσφέρουμε  και εκπαίδευση και για το σώμα. Να τους μάθουμε την ιερότητα του σώματος και τον σεβασμό , την εκτίμηση και την αποδοχή, που αξίζει σε προσωπικό επίπεδο. Ν αμάθουμε τα παιδιά μας ότι το σώμα είναι η πηγή ζωής και χρειάζεται να το αγαπάμε και να το φροντίζουμε όπως τον καλύτερο και πιο αγαπημένο μας φίλο.

Και ταυτόχρονα να τα μάθουμε ότι όπως  αγαπάνε και σέβονται το δικό τους σώμα, χρειάζεται να σέβονται το σώμα και ενός άλλου ανθρώπου. που μεταφράζεται σε έλλειψη κριτικής και κοροϊδίας.

Γιατί τελικά το σώμα μας είναι αυτό που μας κρατά ζωντανούς!

ΕΦΗΒΕΙΑ, ΔΙΑΤΡΟΦΗ , ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΣΩΜΑ ΚΑΙ BULLYING!

Sυντονιστείτε απόψε στις 7 στο zanzanradio (infozanzan.gr) .

Η Αντιγόνη Ωραιοπούλου και ο Δρ.Νίκος Λιάπης θα συζητήσουν για την Ιπποκράτειο διατροφή, την σημασία ενός «χαρούμενου σώματος» και την εφαρμογή της στην εγκυμοσύνη και στον θηλασμό.

Ενώ η Άλια Πανέτσου (από την πλευρά του παιδιού) θα μιλήσει και θα μας δώσει μια εικόνα για το πως τρώνε τα έφηβα παιδιά μας (και γιατί τρώνε έτσι), για την ανάγκη ενός λεπτσύ σώματος και το bullying που συχνά υφίστανται τα παιδιά που δεν έχουν (ή πιστεύουν ότι δεν έχουν) το σώμα που είναι αποδεκτό.

Στείλτε μας τις σκέψεις και τα θέματα που σας απασχολούν στο info@althaia.gr