H πιο σημαντική δασκάλα μου

Στην ζωή του κάθε ανθρώπου υπάρχουν πολλοί μέντορες και δάσκαλοι. Που αφήνουν το ίχνος στην ψυχή, την καρδιά και το μυαλό. Για μία ολόκληρη ζωή.

Η δική μου  σημαντικότερη δασκάλα γεννήθηκε πριν 17 χρόνια. Μόλις την έβαλαν στην αγκαλιά μου δύο τεράστια μάτια καρφώθηκαν απάνω μου εξερευνώντας κάθε γωνία του προσώπου μου. Ταυτόχρονα η μαία μουρμούριζε: «πω πω πείσμα! θα περάσετε καλά με αυτήν».

Από εκείνην τη στιγμή, η κόρη μου έγινε η μεγαλύτερη δασκάλα μου. Χρόνια τώρα μου δείχνει μια διαφορετική άποψη της ζωής και της καθημερινότητας με τη στάση της σε αυτήν.  Μία άποψη που με κάνει ακόμη και όταν αισθάνομαι κουρασμένη, ταλαιπωρημένη, αποθαρρυμένη, να μαζεύω τις δυνάμεις μου ται να ξανακοιτώ τους στόχους μου. Χωρίς να σκέπτομαι τι μπορεί να είναι αδύνατο ή ακατόρθωτο.

Γιατί από τα πρώτα χρόνια της ζωής της έβαζε στόχους: να σκαρφαλώσει στο ψηλό δένδρο (ακόμη και αν έπεφτε στην πορεία), να κερδίσει έναν αγώνα κολύμβησης (όταν ήταν η τελευταία που εγγραφόταν στην ομάδα), να ανεβαίνει σε μία σκηνή (τη στιγμή που έτρεμε από την αγωνία της).

Ακόμη θυμάμαι να την παρακολουθώ (κουκουλωμένη και να τρέμω από το κρύο) να παλεύει με τα κύματα και τον αέρα,  Νοέμβρη μήνα στο surf σαν φόρο τιμής στον παππού της που ήταν καπετάνιος. Ηλικία; 10 ετών. Να ανεβαίνει σε μία σκηνή να τραγουδήσει (όταν τρία λεπτά ήταν κάτασπρη και έτοιμη να λιποθυμήσει) και να ηλεκτρίζει το ακροατήριο της.  Ηλικία; 11 ετών. Να πεισμώνει και να δίνει εξετάσεις αγγλικών, όταν η δασκάλα της δηλώνει ότι είναι το μόνο παιδί στην τάξη, που δεν έχει καμιά πιθανότητα να περάσει το lower. Και να το περνά με επιτυχία. Ηλικία; 13 ετών. να προσπαθεί να πετύχει τον βαθμό που θέλει σε διάφορα μαθήματα μόνη της, να καλύπτει συστηματικά πολλούς στόχους ταυτόχρονα και να τους πετυχαίνει.  Να αποφασίζει να δοκιμάσει τις δυνάμεις της σε ένα summer course στο πανεπιστήμιο της Σκωτίας, χωρίς κανέναν από εμάς δίπλα της. Ηλικία; 16 ετών. Να αποφασίζει να πηδήξει τάξη στον χορό και να καλύψει ύλη έξι μηνών σε δυόμιση μήνες. και να δώσει εξετάσεις. Και να τις περνά κόντρα σε κάθε λογική πρόβλεψη . Ηλικία; 16 1/2.

θαυμάζω την αντοχή της, τον προγραμματισμό της, το πείσμα της και την θέληση της.  Και ειλικρινά δεν τολμώ να πω ΔΕΝ μπορώ. Ότι και αν συμβαίνει γύρω μου. Ότι και αν μου λένε.

Γιατί όλα αυτά τα χρόνια που μεγαλώνει, μου διδάσκει τι σημαίνει θέληση, πείσμα. Μου δείχνει τη σημαίνει θέλω κάτι και κινητοποιώ όλες τις δυνάμεις μου,  για να το επιτύχω. Μπορεί να πονώ, να νομίζω ότι δεν αντέχω και όμως συνεχίζω. Γιατί θέλω να κερδίσω τίμια αυτό που μου είναι σημαντικό. Δεν τολμώ καν να σκεφθώ ότι βαριέμαι, ότι δεν έχω δυνάμεις, ότι δεν γίνεται. Γιατί κάθε στιγμή με διδάσκει ότι όταν επιθυμείς κάτι, απλά το παλεύεις μέχρι εκεί  που μπορείς. Χωρίς να σκεφθείς την αποτυχία.

Στην δύσκολη εποχή που ζούμε, μου δείχνει ότι η επιτυχία και η ευτυχία είναι απόφαση ψυχής. όχι συνθηκών. Είναι δόσιμο ενέργειας και όχι λογικής. Είναι αγάπη για κάθε στιγμή και ξεπέρασμα ορίων μυαλού και σκέψης.

ΣΕ ευχαριστώ γλυκειά μου. Είναι ιδιαίτερη τιμή που είμαι μητέρα σου.

 

By Althaia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s